Siła nabywcza w poszczególnych regionach pozostaje zaskakująco zróżnicowana i w dalszym ciągu ulega rozwarstwieniu.

W skandynawskiej polityce czas politycznego pragmatyzmu, ideologia ustępuje miejsca zarządzaniu kryzysowemu, a tradycyjny model nordycki przechodzi bolesną, ale konieczną modernizację.

Jeżeli państwo decyduje się na głęboką transformację energetyczną i środowiskową, musi równocześnie stworzyć warunki, w których przemysł – zwłaszcza w regionach o trudniejszym punkcie wyjścia – będzie miał realną szansę dostosowania się i rozwoju.